Leptospirose bij honden: bescherm je hond én jezelf
Leptospirose, ook wel de ziekte van Weil genoemd, is een ernstige bacteriële infectie die niet alleen gevaarlijk is voor honden, maar ook voor mensen. De ziekte komt in Nederland regelmatig voor en het risico neemt toe tijdens warme, natte periodes. Daarom is het belangrijk om te weten hoe je hond besmet kan raken, welke klachten je kunt herkennen en hoe je besmetting kunt voorkomen.
Hoe raakt een hond besmet?
Leptospirose wordt veroorzaakt door bacteriën van het geslacht Leptospira. Deze bacteriën worden uitgescheiden via de urine van besmette dieren, zoals ratten, muizen en andere knaagdieren.
Honden kunnen besmet raken door:
- te drinken uit plassen, sloten of stilstaand water;
- te zwemmen in besmet oppervlaktewater;
- contact met besmette urine of natte grond.
Vooral in de zomer en herfst zien we meer gevallen, omdat de bacteriën zich goed kunnen handhaven in een warme en vochtige omgeving.
“Mijn hond zwemt nooit, dus hij loopt geen risico.”
Dat is een veelgehoord misverstand. Een hond hoeft helemaal niet te zwemmen om leptospirose op te lopen. Al een klein slokje uit een plas, het aflikken van natte poten na een wandeling of contact met vochtige grond waarin besmette urine van ratten of muizen aanwezig is, kan voldoende zijn om besmet te raken. Ook honden die alleen in de stad wandelen, lopen daarom risico.
Welke klachten geeft leptospirose?
De klachten kunnen sterk uiteenlopen. Sommige honden worden slechts mild ziek, terwijl anderen ernstig ziek worden.
Mogelijke symptomen zijn:
- koorts;
- sloomheid;
- verminderde eetlust;
- braken en diarree;
- spierpijn;
- veel drinken en plassen;
- geelzucht;
- nier- en/of leverproblemen.
In ernstige gevallen kan leptospirose levensbedreigend zijn en intensieve behandeling noodzakelijk maken.
Leptospirose is ook besmettelijk voor mensen
Leptospirose is een zoönose. Dat betekent dat de ziekte van dier op mens kan worden overgedragen.
Besmetting bij mensen vindt meestal plaats door contact met urine van een besmet dier of via besmet water dat in contact komt met wondjes, de mond of de ogen. Hoewel de kans niet groot is, is voorzichtigheid belangrijk, zeker wanneer een hond verdacht wordt van leptospirose.
Bij mensen kunnen de klachten variëren van griepachtige verschijnselen tot ernstige lever- en nierproblemen. Daarom nemen we deze ziekte altijd serieus.
Hoe wordt leptospirose vastgesteld?
Wanneer een hond klachten heeft die passen bij leptospirose, kan de dierenarts aanvullend onderzoek uitvoeren. Vaak worden bloed- en urineonderzoek gedaan om de nier- en leverfunctie te beoordelen en kan aanvullend specifiek onderzoek naar Leptospira worden ingezet.
Bij een sterke verdenking wordt meestal direct gestart met een behandeling, nog voordat alle uitslagen bekend zijn.
Kan leptospirose worden behandeld?
Ja. Een snelle behandeling met antibiotica en ondersteunende zorg vergroot de kans op herstel aanzienlijk. Ernstig zieke honden hebben soms een opname nodig voor infuusbehandeling en intensieve monitoring.
Hoe eerder de behandeling start, hoe beter de prognose.
Voorkomen is beter dan genezen
Gelukkig is leptospirose grotendeels te voorkomen.
Wij adviseren:
- je hond jaarlijks te laten vaccineren tegen leptospirose;
- je hond zo min mogelijk uit stilstaand water te laten drinken;
- contact met urine van wilde dieren zoveel mogelijk te vermijden;
- goede hygiëne in acht te nemen wanneer uw hond ziek is.
De huidige vaccins beschermen tegen de belangrijkste ziekteverwekkende varianten die in Nederland voorkomen. Hoewel vaccinatie niet alle besmettingen volledig voorkomt, vermindert deze de kans op ernstige ziekte aanzienlijk. Juist omdat besmetting niet alleen via zwemmen plaatsvindt, adviseren wij om alle honden jaarlijks tegen leptospirose te vaccineren, ook wanneer zij nooit zwemmen of veel buiten de bebouwde kom komen.
Twijfel je of je hond leptospirose heeft?
Heeft je hond koorts, is hij sloom of drinkt hij ineens veel meer dan normaal? Neem dan zo snel mogelijk contact met ons op. Vroege herkenning en behandeling kunnen een groot verschil maken voor de gezondheid van je hond én helpen het risico voor mensen te beperken.